Gorące tematy: Wolni i Solidarni Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
27 postów 200 komentarzy

Projekty

Mufinek Sposypkom - Przedstawiciele banku Anglii zapytali Franklina, skąd się bierze wzrost dobrobytu kolonii. Franklin odrzekł: - To proste. W koloniach wydajemy własny pieniądz. "Kolonialny Skrypt". Wydajemy go w proporcji do potrzeb handlu i przemysłu...

Pieniądz obiegowy w sterowaniu otwartym POwSO - część 2

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Finalizacja projektu POwSO

 

 

Wstęp. 

W poprzednim wpisie zamieściłem schemat projektu POwSO, z ogólnym nakreśleniem zasad. W tym wpisie umieszczam dalszy jego opis. Poprzedni wpis z częścią pierwszą, dodatkowo rozszerzyłem. Uzupełniłem między innymi w krótki opis schematu. Zachodzi potrzeba ponownego przypomnienia zasad do spełnienia, by tak zaprojektowany system, mógł poprawnie działać.
Uważam, że udało mi się na obecnym etapie projektów, stworzyć rozwiązanie realne, proste i nie wymagające zawiłych sposobów na wdrożenie takiego rozwiązania w obecną rzeczywistość, z teoretycznego i technicznego punku widzenia. Pozostaje jedynie temat niemocy na wdrożenie, z powodu braku suwerenności, to znaczy prawa do decydowania przez naród, do stanowienia o swojej gospodarce, a to z powodu podlegania pod zarząd światowej mafii. Więc temat wdrożenia zależny jest od rubikonu, związanego z ogólną wiedzą o tych sprawach w narodzie, oraz siłą woli i potrzebną odwagą, aby taki projekt forsować.

Ogólny opis projektu POwSO.

W POwSO, sposób funkcjonowania pieniądza i firm, nie zmienia się. Zostają natomiast naprawione wszystkie podstawowe błędy, które istnieją we współczesnym systemie pieniądza obiegowego, opartego na emisji kredytowej, sterowanej obserwacją zmian inflacji. W projekcie POwSO pozostawiam natomiast kredytowanie, ale przekonstruowane, ulegające pełnej anihilacji przy spłatach, czyli wraz ze spłatami oprocentowania. Takie kredytowanie powszechnie dostępne, poza funkcją pożyczkową, pełni funkcję narzędzia systemowego, do bezbolesnej anihilacji pieniądza z obiegu. Jest ona nieodzowna na potrzeby sterowania, podobnie jak emisja. Do systemu POwSO, jak najbardziej należy dodać również autonomiczny jednorazowy pieniądz równoległy, z przeznaczeniem dla obsługi rynku wtórnego. Ten projekt opisałem na blogu parę miesięcy wcześniej.

Kluczowym jądrem projektu POwSO (Pieniądza obiegowego w sterowaniu otwartym), jest odejście od sterowania zasobami pieniądza obiegowego, w ujemnym sprzężeniu zwrotnym, gdzie mierzyło się zmiany cen, czyli inflację. Zasoby pieniądza obiegowego w POwSO, zmieniane są natomiast w sterowaniu otwartym. Nie używa się tu sprzężenia zwrotnego. Pieniądzem obiegowym, steruje się na podstawie zmian bieżącej i aktualnej na daną chwilę bazy odniesienia, którą jest wartość rzeczowego kapitału obrotowego w całym systemie, wraz z płynnością. Sygnałami sterującymi są wartości strumieni pieniężnych wpływających w bazę odniesienia i zmieniających jej wartość.
Zachodzi więc tutaj bezzwłoczne sterowanie, utrzymujące niezmienną proporcję wartości, rzeczowego kapitału obrotowego w całym systemie, do ilości pieniądza obiegowego.
Cenom rynkowym pozwala się natomiast naturalnie i swobodnie ustawiać, według praw rynkowych i w tym miejscu działa właśnie prawo Ricardo, cechujące się dużą zwłoką w nastawianiu cen rynkowych. Działa również prawo rynkowe z konkurencją wzajemną firm. Konkurencja mająca swoje źródło w postępie technologicznym, jest motorem rozwoju tańszych i szybszych metod produkcji dóbr. Doprowadza to ostatecznie do pozytywnych zmian, bo zmniejsza tygodniową normę czasu pracy, w rozwiniętym technologicznie systemie. 
Sterowanie na metodę <A>, opisane w poprzednim wpisie, stosowane jest w pierwszej fazie uruchamiania systemu, zanim zaistnieje ewidencja środków obrotowych we firmach, na koniec roku kalendarzowego, jeżeli taki projekt wdrażany jest w miejsce dotychczasowego systemu. Gdy z kolei buduje się system POwSO, jako autonomiczny drugi system równoległy, przy starym systemie, który nadal pozostaje w państwie, to POwSO od razu uruchamia się w wersji sterowania na metodę <B>, bo przystępujące w system firmy, dokonują ewidencji posiadanych środków obrotowych i przyznawana jest im na tej podstawie emisja pieniądza systemowego, by mogły obsługiwać bieżące płatności nowym pieniądzem. Natomiast posiadane pieniądze z państwowego systemu, firmy zatrzymują i traktują jako towar do handlu w systemie POwSO, bo pieniądz państwowy staje się "walutą obcą", umożliwiającą handel poza swój system. Pieniądz ze starego systemu, umożliwi firmom kontynuować wzajemną wymianę handlową z firmami, które pozostają w obsłudze starym systemem. Ponadto system POwSO posiadając banki handlowe, umożliwia płatności autonomicznym swoim pieniądzem, poza granicę swojego systemu. Będąc więc systemem autonomicznym w państwie, gdzie stary banksterski system funkcjonuje również, a rząd nie chciałby przyjmować podatków płaconych pieniądzem z POwSO, to bezproblemowo umożliwi zapłatę tym pieniądzem, poprzez swój bank handlowy. Tym łatwiej to się dokona, gdy będą istniały gospodarcze powiązania firm POwSO z firmami w starym systemie, bo warunkiem na osiąganie obcej waluty, jest handel pomiędzy systemami. Warunek podstawowy, by mogło zaistnieć wdrożenie POwSO, w takiej wersji, to usunięcie monopolu na jeden pieniądz w państwie. Za argument na usunięcie monopolu pieniądza, ma służyć obnażona błędna konstrukcja starego systemu pieniężnego, którego wady są jawne i poznane, a system POwSO takich wad nie ma.

Stabilizacja systemu POwSO, by nie występował ogólny dryf cenowy (inflacja), sprowadza się jedynie na utrzymywaniu niezmiennej płynności w systemie, która ustawi się w sposób naturalny w dłuższym odstępie czasu. Oprócz tego, aby nie zachodziła inflacja, system centralny POwSO, musi czuwać nad utrzymywaniem średniego zarobku na niezmiennym poziomie. Robi to przez nadawanie na poszczególne firmy maksymalne zarobki średnie, definiowane jako stawki godzinowe. Firma nie może ich przekraczać. Jeśli natomiast je przekracza, to zyski i zarobki osiągane z przekroczenia tego limitu, zaczynają być opodatkowane progresywnie. To przykładowo jedna z metod na dyscyplinowanie zachowań. Polityka firmy prowadzącej system POwSO, przez nadawanie różnych maksymalnych zarobków średnich, ma za zadanie moderować rozwój pożądanych dziedzin gospodarczych, no i posiada zarazem narzędzie, utrzymywania średniego zarobku w systemie na niezmiennym poziomie.

W ramach stymulacji produkcji, albo z powodu ważności danej produkcji, by skierowywać siły twórcze w te branże, trzeba nadawać inne maksymalne zarobki średnie, dla wyróżnionych firm i branż.
Ponadto, gdy pojawia się jakikolwiek nowy produkt znajdujący duży popyt, który nawet nie może zagrzać miejsca w sklepach, bo jest kupowany ze względu na atrakcyjność, naturalną rzeczą jest, że takich towarów należy produkować więcej i aby to umożliwić, należy zezwolić na swobodę w podwyższeniu ceny towaru dopóki towar nasyci rynek. Zwiększone zyski dla firmy, mają jej umożliwić eskalację produkcji, przez zwiększenie inwestycji dla firm. Podwyższenie max stawki godzinowej dla zatrudnionych tam ludzi, jest początkiem takiej decyzji, bo zysk firmy jest związany z zyskiem pracowników.
Takie działanie musi być nadzorowane w sensie, czy proces eskalacji produkcji w firmie ma miejsce. Gdy rynek nasyci się towarem, to max średni zarobek powinien być zmniejszany. Narzędziem do tego, może być np zmiana progresji podatku, który obkrawa zwiększone płace i zysk firmy, gdy firma przekracza maksymalny dopuszczalny zarobek średni godzinowy.

W rzeczywistości nie każda firma, będzie mogła sobie utrzymywać zarobek zawsze na max poziomie. Powodem może być konkurencja wykonująca zbliżone, lub takie same produkty tańszymi metodami. Powodem mogą być też straty technologiczne, braki, przestoje lub awarie i prestiż na rynku, by zachowywać stałe ceny swoich produktów.



O pomiarze płynności i spadku cen.
 
Płynność w starym systemie, zawsze była trudna do zmierzenia i nie posiadało się w ekonometrii sposobów, na bieżącą i kontrolowaną zmianę płynności. Wynikało to z braku pomiarów wartości przepływających towarów w handlu i posługiwanie się w ekonomii nieprzydatnym, bo nieprecyzyjnym współczynnikiem prędkości obiegu pieniądza. W POwSO, płynność systemową utrzymuje się na znanym poziomie. Jest określana inaczej, bo analiza równowagi rynku na podstawie ilościowej teorii pieniądza, jest prowadzona w POwSO na metodę równowagi chwilowej, a nie na przestrzeni długiego czasu. Poziom płynności realnej i nieodzownej, którą firmy sobie utrzymują, zostaje w POwSO poznany gdy:
1. Wykonane zostaną ewidencje środków obrotowych w firmach
2. Zastosuje się sterowanie otwarte emisją, mierząc przepływające strumienie pieniędzy, zmieniające wartość bazy odniesienia.
3. Będzie utrzymywany stały zarobek średni w systemie, mierzony jako średni od wszystkich zatrudnionych.
4. Ceny rynkowe ustabilizują się po paru miesiącach, przy zastanej strukturze gospodarczej, i istniejącym udziale składnika kredytów, w całej zawartości pieniądza obiegowego. O metodyce obliczania płynności i do czego to służy, będzie w dalszej części tego opisu.

Gdy struktura gospodarcza, technologia produkcji i jej organizacja, będzie się zmieniać na przestrzeni dłuższego czasu ku lepszemu, to przy utrzymywaniu niezmiennej płynności i nie przekraczaniu max zarobku średniego, w systemie dojdzie w długim przedziale czasowym do spadku cen. Czyli efektu właściwie pożądanego, dającego więcej dóbr, przy niezmiennym poziomie zarobków. Wynika to z naturalnego postępu technologicznego, który zapewnia wydajniejszą produkcję. Taki objaw w systemie jest pozytywny. Gdy stanie się faktem przyczyni się częściowo do oszczędzania pieniędzy, bo pojawi się trend ze zwlekaniem zakupów, planowanych w odległy czas. Będzie to też jutrzenką, dla firmy POwSO, że jest okazja i pora na propozycje zmniejszenia godzinowej normy czasu pracy w tygodniu, gdy czas zaangażowania w pracy męczy ludzi, a ogólne osiągnięte bogactwo więcej cieszy, niż konieczność długiego pracowania.  



Główne zasady do spełnienia w systemie POwSO.


a) Ujednolicenie pieniądza w ramach autonomicznego systemu POwSO.
 
Podstawową rzeczą jednolitego pieniądza elektronicznego, jest traktowanie go na kontach jak depozyt prawidłowy. Konta nie mogą mieć funkcji z oprocentowaniem. Uczestnicy kont i banki, nie mogą zarabiać na lichwie. Konta mają być osobistą własnością. Są tylko portmonetkami pieniędzy elektronicznych.
System z kontami, umożliwić ma natomiast wzajemne przelewy pieniędzy, pomiędzy kontami i rejestrację takich transakcji. Koszty tych usług ponoszą uczestnicy kont, albo mogą być, finansowane z budżetu państwa, bo on zasilany jest z podatków uczestników. To tylko od decyzji społecznych zależy, która z metod finansowania banków będzie obowiązywać.
Do pożyczania pieniędzy, POwSO ma skonstruowany system kredytów, który umożliwia inwestowanie dla tych, uczestników, którzy takie inwestycje preferują, zaś dla tych którzy oszczędzają, system kredytów rozsiewa emisję, kompensującą anihilację oprocentowania kredytów.

Gotówka natomiast funkcjonuje zamiennie z pieniądzem elektronicznym. Stanowi jedynie składnik w całym zasobie pieniądza obiegowego. Banki w ramach usług, mogą zajmować się wymianami pieniądza elektronicznego na gotówkę, oraz wchłanianiem gotówki z obiegu, zamieniając z powrotem na elektroniczny pieniądz. Banki posiadaną gotówką, oraz zasobami pieniądza elektronicznego, wydzielonego na potrzeby wymiany gotówki, nie mogą obracać i traktować to jak własny pieniądz operacyjny firmy, świadczącej usługi przelewów i wymiany pieniędzy. Zgromadzona gotówka w banku (firmie), musi znajdować się nieustannie w specjalnych maszynach liczących, by system pomiarowy POwSO, mógł w każdym momencie zliczyć gotówkę zablokowaną, nie uczestniczącą w obiegu i żeby była ona zabezpieczona przed defraudacją. Pula pieniędzy elektronicznych i gotówkowych, służących na potrzeby usług wymiany gotówki, ma mieć zawsze tę samą wartość na każą chwilę, by móc to często sprawdzać. Pula stanowi w systemie dodatkowy bufor, który nie jest traktowany jako składnik pieniądza obiegowego. Uczestnik systemu, podczas zamiany swoich pieniędzy elektronicznych na gotówkę, przelewa pieniądze z konta do bufora bankowego, z którego wypłacona zostaje uczestnikowi gotówka.

Operacja zamiany elektronicznych pieniędzy na gotówkę, posiada prowizję przy takiej wymianie, a wymiana gotówki na elektroniczny pieniądz jest bez prowizji. Płatności gotówką też nie mają prowizji. Prowizja przy pozyskiwaniu gotówki, ma pokrywać koszty utrzymywania gotówki w systemie. Koszty te mogą być też dzielone z budżetem państwa. Np koszty operacji wymian ponoszone przez bank, są pokrywane przez uczestników dokonujących wymian, a z kolei koszty pozostałe jak produkcja gotówki i dystrybucja między bankami, może być pokrywana przez budżet państwa.
  
To rozwiązanie pozwala na odejście od pojęcia agregatów pieniężnych od M0 do M3 i gotówka oraz pieniądz elektroniczny, stają się równowartym szybkim środkiem płatniczym.

Agregat pieniężny M4, do którego zalicza się papiery wartościowe, lub akcje firm, nie będą wchodziły w skład pieniądza obiegowego. Handel tymi instrumentami finansowymi, będzie się odbywał w POwSO pieniądzem jednorazowym na rynku wtórnym, jeśli właściciel, przeznaczy je na sprzedaż. 


b) Zmiana zasad działania banków

Banki w POwSO jako firmy, przestają pełnić rolę kontrolera emisji i przestają podlegać pod instytucję banku centralnego. Banki mogą podlegać firmie POwSO, jeśli będą mieć taką samą strukturę własności jak firma POwSO. Banki mogą być też samodzielnymi firmami prywatnymi, współpracującymi ze systemem POwSO. Jednostki bankowe poza usługami utrzymywania kont uczestników systemu, wymian pieniędzy gotówkowych omówionych w pkt a), handlem walutami zagranicznymi, realizowaniem przelewów zagranicznych, udzielaniem kredytów, uczestniczyć mogą też w nadzorze firm, które posiadają u nich konta. Mogą też przekazywać comiesięczne dane pomiarowe od tych firm, w ramach współpracy z firmą od systemu POwSO. Są to już szczegółowe zagadnienia, do rozwiązania przy dalszych etapach wdrażania takiego systemu. Celem tego artykułu, jest wytłumaczenie istoty działania systemu POwSO.


c) Nowe zasady kredytów

Kredyty są dostępne dla firm i dla indywidualnych uczestników. Wielkość oprocentowania kredytów, ustala firma nadzorująca system. Robi to w oparciu o tendencje panujące na daną chwilę, by mieć zagwarantowany odpowiednio silny strumień anihilacji pieniądza, by w potrzebnych sytuacjach móc z niego korzystać, do regulowania rynku. Ponadto ustawia oprocentowanie kredytów, na poziomie, by zagwarantować też możliwości inwestowania, nie tylko na metodę oszczędzania przez wszystkich uczestników. Są różne style zakładania firm. Zależy to od umiejętności ludzkich. Jedni potrafią na zasadach pożyczania, a inni na zasadach oszczędzania.
Posiadane kredyty, stają się składnikiem emisyjnym pieniądza obiegowego. Spłacane raty kredytów są anihilowane i znikają z obiegu. Oprocentowanie spłacane jest równomiernie, wraz z ratami kredytów i też ulega anihilacji.
Ponieważ oprocentowanie jest anihilowane, by nie ubywało pieniądza obiegowego, system ma to pod kontrolą pomiarową i na bieżąco uzupełnia ten ubytek emisją kompensacyjną, która jest rozpraszana wszystkim uczestnikom, nie posiadającym kredytów.
Polityka kredytowa, ma zagwarantować stale utrzymujący się trend kredytowy na nieodzownym poziomie, by istniał w systemie wystarczająco mocny sposób anihilacji pieniądza.


d) Kontrolowanie, proporcji dystrybucji dóbr.

Należy np. zagwarantować prawnie, zakresy proporcji funduszu płac i zysku firmy.
To jest kluczowy problem, który zabezpiecza klasę pracującą przed wyzyskiem przez firmy i państwo.
Inną z metod kontroli tych proporcji, jest określanie rozdziału wartości dodatkowej, w indywidualnych, lub zbiorowych umowach o pracę.

Zysk firmy powinien być przede wszystkim funkcją płacy pracowników. I to jest bardzo ważne, bo określa ile towarów z rynku posiądą ludzie, a ile firmy. To będzie decydowało, czy pracownicy staną się niewolnikami firm, czy współpartnerami w procesie wytwarzania.

W systemie najistotniejszą rzeczą jest to, ile z rynku towarowego pozyskują firmy, a ile ludzie indywidualni. Dodatkowym trzecim konsumentem jest pośród nich jeszcze państwo. Firma do nabywania towarów z rynku na własne potrzeby ekspansji rozwojowych, gromadzi pieniądze ze zysków zawartych w składniku cenowym - zysk. Pozostałe składniki cenowe, zwracają firmie jedynie pieniądze operacyjne, na kolejne transze produkcji. Ludzie z kolei gromadzą pieniądze na swoich kontach osobistych, a rząd na kontach budżetu państwa. Przyjęcie w systemie POwSO założeń, o zachowywaniu proporcji składników pracy na towarach i składników zysku firm, oraz składników podatku, odwzorują potem w systemie takie same proporcje dystrybucji wartości towarów, podczas ich zakupów na rynku.


e) Utrzymywanie niezmiennego zarobku średniego w systemie.

Dla dobra całego systemu, dobrze jest określić jedynie zakres na zarobek średni. Dolny zakres zarobku średniego, nie powinien podchodzić blisko do tzw. zarobku minimalnego, odpowiadającego zarobkowi wegetatywnemu.
Wtedy firmy o różnych poziomach technologicznych na rynku, mogą też konkurować w ramach zmian zarobków, by nie być wyeliminowanymi z rynku. Ponadto nie powinien istnieć sztywny zakaz przekraczania zarobku średniego. Przy przekraczaniu tego zarobku, może być stosowana progresja podatkowa, od składnika który przekracza zarobek średni.
Do zadań firmy nadzorującej system POwSO jest takie projektowanie górnej granicy zarobku średniego w poszczególnych grupach firm, by w całym systemie zarobek średni utrzymywać na stałym poziomie. Ma to na celu zapobieganie pojawiania się dryfu inflacyjnego.
Temat ten jest szerzej rozwinięty we wpisie:
Składniki ceny towarów, w akapicie zatytułowanym:
Na jakim poziomie bezwzględnym nadawać zarobek średni, podczas wdrażania systemu, albo rozpiętość zarobkową, i czy jest to potrzebne.


f) Maksymalna dopuszczalna rozpiętość zarobków we firmach.

Dotyczy to generalnie zarabiania w dużych zespołach ludzkich. Rozpiętość ta powinna być w proporcji pomiędzy 6 a 10.
Nie dotyczyłoby to zarabiania indywidualnego, ewentualnie w kilkuosobowych grupach. W kilkuosobowych grupach, zarobki średnie, mogłyby mieć np wyższy poziomi.


g) Zmiany prawne.

Zapisy w prawie konstytucyjnym mają być ogólne. Na podstawie nich, nastąpi potem proces weryfikacji ustaw pochodnych i stworzenie też niezbędnych nowych. Te nowe ogólne artykuły w konstytucji, muszą określać:
 
1. Powrót do suwerennego pieniądza, opartego na parytecie gospodarczym.
 
2. Likwidacja monopolu na jeden pieniądz w państwie. Taki przepis musi też postawić limit na ilość autonomicznych systemów w ilości do np. kilku. Na podatki rząd może wtedy wybierać te systemy, które będą stabilne. W miejsce systemów niestabilnych, ustawa prawna mogłaby dopuszczać wprowadzanie kolejnych systemów, gdyby powstawały. Ustawa konstytucyjna ma nadać wymóg, że dopuszczane systemy pieniężne, muszą gwarantować obsługę w wymianę swoich pieniędzy, na inne pieniądze dopuszczone prawnie do obiegu w państwie, oraz umożliwiać wymianę ich na pieniądze zagraniczne.

3. Sposób zaopatrywania się rządu w pieniądze.
Chodzi o to że mają być to podatki, a nie emitowanie pieniędzy lub obligacji, co jest metodą na pożyczanie od suwerena. Rząd nie może brać kredytów, jeśli naród nie wyrazi zgody. Np. w referendum. Chyba że na indywidualną odpowiedzialność materialną grupy rządzącej. Zdefiniowana ma być też własność przedsiębiorstw państwowych i procedury ich sprzedaży. Zdefiniowany ma być też wpływ dochodów z przedsiębiorstw państwowych na wielkość podatków.

4. Ustawa konstytucyjna powinna pozwalać wprowadzać pieniądz towarowy dosłownie przez wielu producentów. Ilość ich może być nieograniczona. Chodzi tu o produkcję monet z metali szlachetnych, z czystego złota i srebra w jednostkach wagowych. Przy emisji monet z metali szlachetnych, producent musi też udostępniać narzędzia do ich łatwego sprawdzania na autentyczność. Np oprogramowanie na test akustyczny smartfonem.


Metoda sterowania <B>. Oddziaływanie na płynność w systemie.

W metodzie sterowania < A >, wartość bazy odniesienia we firmach i na poziomie całego systemu nie musi być znana. Wystarczy jedynie w POwSO, odbierać comiesięczne raporty pomiarowe z firm i sumować co miesiąc wartości czterech strumieni pieniężnych, podłączonych do nieznanej bazy odniesienia. Zgodnie ze sumowaniem czterech strumieni pieniężnych w zł/miesiąc robione są emisje lub anihilacje. Po kilku miesiącach, gdy ustabilizują się ceny, widać będzie jedynie tyle, że pieniądza obiegowego będzie więcej, niż wartość chwilowa rynku towarowego, którą przy metodzie sterowania < A >, da się mierzyć wzorem podanym w poprzednim wpisie:

R = R' + Poz.7 - Poz.1  (według numeracji z raportów pomiarowych)

R = R' + dR - S         (według oznaczeń w tym wpisie, o czym w dalszej części)


Pieniądza może być przykładowo 1.5 raza więcej, a może trzy razy więcej, niż wartość chwilowa rynku towarowego. Naturalna regulacja według prawa Ricardo, sama sobie ustawi tę nadwyżkę. W takim stanie, system będzie sprawnie działał na ustawionych prawem rynku cenach, przy kontynuowaniu raportów firm i procedurach emisji. Gdy zrobi się inwentaryzację środków obrotowych na magazynach i w toku produkcji na koniec roku, taki system odsłoni kolejne ciekawostki ekonomiczne. Wtedy przy metodzie sterowania < B >, prowadząc rejestrację chwilowej wartości produkcji w toku, będzie się dało poznać, jaka jest w systemie płynność. Sama metoda sterowania < B >, polegać będzie na tych samych procedurach sumowania strumieni, tylko że posiądzie się wtedy narzędzie do przesuwania poziomu cen, gdy będzie się zmieniało płynność w całym systemie.

Oto równanie chwilowej równowagi rynku towarowego, wkrótce po momencie podania raportów pomiarowych, gdy wprowadzono już emisję na konta użytkowników, by wyrównać odchylenie pieniądza obiegowego, od bazy odniesienia.

Równanie 1)

M + got + komp + emi =  pły + (mag' + tok' + Tm + Tt + Pt) + (R'+ (Tr + Pr + A + Z + kpd) - S)

Z lewej strony równania (M) oznacza elektroniczny pieniądz obiegowy, zesumowany ze wszystkich kont w systemie, na których znajdują się też pieniądze otrzymane w ramach udzielonych kredytów.
Instytucja udzielająca kredyty, np banki, na każdy kredyt, zakłada przy koncie użytkownika, specjalne konto, do kontrolowania spłat każdego jego kredytu, bo użytkownik może mieć np. dwa kredyty, brane w różnym czasie, albo rozciągnięte na różne okresy czasu. Po przydzieleniu kredytu na normalne konto użytkownika, pieniądze wchodzą w obieg, a na kontrolnym koncie z którego nie da się wyciągać pieniędzy, jedynie tylko spłacać przez użytkownika raty, tworzony jest zapis z ujemną wartością jego kredytu, powiększoną o wartość oprocentowania.
Zapisy oprocentowania są rozdzielone, by widoczna była oddzielnie część oprocentowania, oraz część kredytowa. Dzięki takiemu zapisowi, bank może łatwo raportować do firmy POwSO, bieżący udział kredytów w pieniądzu obiegowym. Do konta dołączona jest informacja o terminie spłaty kredytu i wielkości tych spłat wraz z oprocentowaniem. Spłaty mają być tak zaprojektowane, by były równe. Składnik oprocentowania przy spłacie, też jest w informacji konta podany. Dzięki temu banki mogą też łatwo raportować do firmy POwSO, dane tworzące chwilowy strumień anihilacji pieniądza obiegowego. Na podstawie tego strumienia, w najbliższym terminie emisji, system sterowania rozdzieli kompensacyjną emisję dla użytkowników, nie posiadających kredytów. Gdy spłacona będzie ostatnia rata kredytu i konto się wyzeruje, ulega ono samolikwidacji. W ten sposób pieniądze kredytowe, po wpłatach na konto kontrolne spłat, z którego nie da się wypłacać, ulegają anihilacji.

Oprócz omówionej powyżej części (M) wraz z kredytami, w skład pieniądza obiegowego z lewej strony równania, wchodzi jeszcze gotówka w obiegu (got), następnie dodana zaraz po raportach emisja kompensująca strumień anihilacji od kredytów (komp) i emisja wynikająca z comiesięcznej zmiany bazy odniesienia. Może być dodatnia lub ujemna, w zależności jak wyniknie to z pomiarów.

Z prawej strony równania, przedstawiona jest baza odniesienia systemu. Przy pomocy nawiasów, zaznaczyłem trzy główne części tej bazy, na którą składają się; chwilowa wartość środków obrotowych w przetwarzaniu (tok' + Tt + Pt) i oczekujących na przetwarzanie (mag' + Tm), chwilowa wartość produktów wystawionych na sprzedaż (R'+ (Tr + Pr + A + Z + kpd) - S), oraz płynność (pły).

Segment (mag' + tok' + Tm + Tt + Pt) = (mag + tok), przedstawia chwilową wartość zgromadzonych środków obrotowych na magazynie firmy i w toku produkcji, po momencie podania raportów pomiarowych.

(mag' + tok') - oznacza chwilową wartość środków obrotowych z poprzedniego miesiąca.

Tm - oznacza wartość środków uzupełniających magazyn, które były zakupione w minionym miesiącu.

Tt - oznacza wartość środków obrotowych, kosztów bezpośrednich i pośrednich dołożonych w minionym miesiącu do produkcji, która przebywa w trakcie przetwarzania.

Pt - oznacza wartość pracy pracowniczej, włożonej w minionym miesiącu w produkcję, która przebywa w trakcie przetwarzania.

Segment (R'+ (Tr + Pr + A + Z + kpd) - S) = R, przedstawia chwilową wartość produktów wystawionych na sprzedaż, czyli chwilową wartość rynku towarowego w systemie.   
R' - oznacza chwilową wartość rynku towarowego w systemie z poprzedniego miesiąca.

S - Wartość sprzedaży towarów na rynku towarowym w minionym miesiącu.

Segment (Tr + Pr + A + Z + kpd), przedstawia wartość produktów wystawionych na rynek w minionym miesiącu. Jest on sumą siódmych pozycji, z raportów firm w całym systemie. Zbudowany jest on ze składników cenowych:

Tr - wartość materiałów, kosztów bezpośrednich i pośrednich oraz wszelkich innych podatków ponoszonych przez firmy w minionym miesiącu, oprócz podatku dochodowego.

Pr - wartość pracy pracowniczej poniesionej na wytworzenie towarów skierowanych na rynek w minionym miesiącu.

Z -  zysk dla firm wypracowany pracą pracowników zawarty w produktach skierowanych na rynek w minionym miesiącu. Zysk powstaje w ramach umowy dzielenia się wartością dodatkową, z właścicielami firm. Ponieważ ten składnik jest kreowany w firmach, dlatego na bieżąco jest uzupełniany przez system w trakcie sterowania otwartego, w podsumowaniu miesiąca, by zachowywać równowagę pieniądza obiegowego z bazą odniesienia. Nie będzie uzupełniany jedynie przy spadku wartości bazy odniesienia. Zaś przy większych spadkach bazy odniesienia, dochodzić będzie jeszcze do uwalniania anihilacji od kredytów.

A - składnik cenowy amortyzacji w produktach skierowanych na rynek w minionym miesiącu. Zadaniem firm, jest w miarę równomierne w czasie, rozpisywanie miesięcznych umorzeń środków trwałych, w produkty wystawiane na bieżąco w rynek. Ten składnik podobnie jak zysk firmy, jest kreowany w firmie i system wprowadza na ten segment wartości, comiesięczną emisję.

kpd - Kompleksowy podatek dochodowy, zawarty w składnikach cenowych produktów skierowanych na rynek w minionym miesiącu. Płacony jest ze środków finansowych firmy, w momencie wystawiania produktu na rynek, a źródło jego pochodzenia jest z wartości dodatkowej, wytworzonej pracą pracowników.
 

 

Dalsze rozważania nad równaniem.

Raporty pomiarowe firm, zostały wymyślone w sposób optymalny, aby była ich nieodzowna ilość, na potrzeby regulowania systemu i żeby nie nastręczały problemów dla firm. Są one łatwe do zdobycia i mają potwierdzenie w fakturach.
Jest ich siedem. W tym równaniu stanowią grupowe sumy, ze wszystkich firm.

1. wartość zaistniałych transakcji sprzedaży produktów, w minionym miesiącu.
2. wartość transakcji zakupów środków obrotowych, w minionym miesiącu, wraz z kosztami bezpośrednimi i pośrednimi.
3. wartość amortyzacji środków trwałych w minionym miesiącu, rozpisane w produkty.
4. wartość ostatnich płac w firmach.
5. wartość planowanych zysków firm, zawartych w składnikach cenowych, wystawionych towarów rynkowych, w minionym miesiącu.
6. wartość kompleksowego podatku dochodowego w minionym miesiącu. Jest to podatek, stanowiący o rozdzielniku dóbr, na trzy grupy użytkowników. Firmy, pracownicy i rząd. Płacony w momencie wystawiania towaru na rynek.
7. wartość wystawionych towarów na rynek w minionym miesiącu.

W równaniu 1), pozycje te po zesumowaniu w sumatorze systemu, oznaczane są następującymi oznaczeniami:

1. S
2. T   ( T = Tm + Tt + Tr )
3. A
4. P   ( P = Pt + Pr )
5. Z
6. kpd
7. dR

   
Dodatkowe pomocnicze zależności z elementów równania równowagi chwilowej.


Wartość wystawionych towarów na rynek w minionym miesiącu.

dR = Tr + Pr + A + Z + kpd

Wartość chwilowa rynku towarowego, po przesłaniu danych pomiarowych z firm.

R = R' + dR - S

R = R' + Tr + Pr + A + Z + kpd - S

By wyeliminować dane pośrednie Tr i Pr, oraz Tm, Tt, i Pt, dokonuję przekształceń, a potem podstawień przygotowanych danych pośrednich, do równania równowagi 1)

T = Tm + Tt + Tr   ->  Tm + Tt = T - Tr

P = Pt + Pr        ->  Pt = P - Pr

dR = Tr + Pr + A + Z + kpd  ->  Tr + Pr = dR - A - Z - kpd

Bierzemy równanie równowagi 1) i eliminujemy dane pośrednie przez podstawianie, a następnie redukujemy te same składniki o przeciwnych znakach.

M + got + komp + emi =  pły + (mag' + tok' + Tm + Tt + Pt) + (R'+ (Tr + Pr + A + Z + kpd) - S)

M + got + komp + emi =  pły + (mag' + tok' + T - Tr + P - Pr) + (R'+ dR - S)

Równanie 2)

M + got + komp + emi =  pły + (mag' + tok' + T + P + A + Z + kpd - dR) + (R'+ dR - S)


Obliczanie płynności

Płynność (pły) w analizie chwilowej równowagi rynku, definiuje się, jako dodatkowa ilość pieniądza, ponad wartość chwilowego rzeczowego kapitału obrotowego w całym systemie, z pominięciem chwilowej wartości rynku towarowego. Aby utrzymywać płynność na stałym i zamierzonym poziomie, należy określać ją przez nadawany współczynnik, względem bazy, definiującej płynność przy obsłudze rynku towarowego. Bazą do określania płynności, w tym projekcie, jest wartość produkcji w toku z kosztami włożonymi do niej w minionym miesiącu, wraz jeszcze z wartością zgromadzonych środków obrotowych, na magazynie firmy.
Płynność w całym systemie, jest uśrednioną płynnością ze wszystkich firm. Przez świadome zmiany płynności na cały system, zmienia się ostatecznie ilość pieniądza w obiegu i osiąga się wtedy stopniowe, zamierzone przesuwanie poziomu cen w dowolną stronę, w myśl zjawiska samoregulacji cen w ilościowej teorii pieniądza. Podobne zjawiska będą się też działy, gdy będzie zmieniane w systemie oprocentowanie kredytów. Zmiany uwarunkowań kredytów, też powodują zmiany zasobów pieniądza obiegowego. Oczywiście mam na uwadze zmienioną konstrukcję z kredytami, która nie ma kanału z wypływem dóbr poza system.

Gdy w systemie, utrzymującym sterowanie otwarte według tego równania, dojdzie do ustabilizowania cen na rynku towarowym, przy zachowaniu warunków z utrzymywaniem płac na niezmiennym poziomie, wówczas z tego równania wyliczy się płynność, przy której system się równoważy, pod kątem utrzymywania stałego poziomu cen rynkowych. Ale będzie to przypisane dla założonego udziału kredytów w całym zasobie pieniądza obiegowego. By system był stabilny dla innego udziału kredytów w zasobach pieniądza obiegowego, teoretycznie płynność dla niego będzie wtedy inna. Firma nadzorująca PowSO, te związki powinna empirycznie badać, by w sytuacjach zmiany popytu na kredyty, przy nie zmienianym ich oprocentowaniu móc właściwie przestawiać płynność, by wzrost pieniądza obiegowego od zwiększonych kredytów nie destabilizował cen.
Można też starać się powiększać płynność i stwarzać nawyki do oszczędzania, zaś popyt na kredyty zmniejszać, przez podwyższanie ich oprocentowania.
System może prowadzić też politykę maksymalizacji strumienia anihilacji od kredytów i nadawać im takie oprocentowanie, by posiadać narzędzie do robienia mocnych anihilacji, gdy okaże się to potrzebne.


Definicja płynności (pły), za pomocą niemianowanego współczynnika, względem bazy określającej płynność.


Bazą do określania płynności, jest chwilowa wartość produkcji w toku dla całego systemu, wraz z zapasami magazynowymi środków obrotowych.

pły = Cp * (mag' + tok' + T + P + A + Z + kpd - dR)

Równanie równowagi w metodzie < B > zawierające ten współczynnik będzie wyglądać następująco:

Równanie 3)

M + got + komp + emi =  (1 + Cp) * (mag' + tok' + T + P + A + Z + kpd - dR) + (R'+ dR - S)

Wyliczoną z równania płynność (pły), gdy poziom cen rynkowych jest stabilny, dzieli się przez chwilową wartość produkcji w toku i zasobów magazynowych. Wtedy płynność dla zerowego dryfu cen rynkowych, zostaje określona współczynnikiem (Cp), odniesionym do tej części bazy odniesienia, która ma związek z wpływaniem na płynność.

Cp = pły / (mag' + tok' + T + P + A + Z + kpd - dR)

W ten sposób można empirycznie poznawać, jaka jest średnia płynność w systemie i na jakim poziomie płynności znajdują się poszczególne firmy.


Mufinek Sposypkom

KOMENTARZE

  • @Autor
    "Robi to przez nadawanie na poszczególne firmy maksymalne zarobki średnie, definiowane jako stawki godzinowe."

    "W ramach stymulacji produkcji, albo z powodu ważności danej produkcji, by skierowywać siły twórcze w te branże, trzeba nadawać inne maksymalne zarobki średnie, dla wyróżnionych firm i branż."

    "Ponadto, gdy pojawia się jakikolwiek nowy produkt znajdujący duży popyt, który nawet nie może zagrzać miejsca w sklepach, bo jest kupowany ze względu na atrakcyjność, naturalną rzeczą jest, że takich towarów należy produkować więcej i aby to umożliwić, należy zezwolić na swobodę w podwyższeniu ceny towaru dopóki towar nasyci rynek."

    "Takie działanie musi być nadzorowane w sensie, czy proces eskalacji produkcji w firmie ma miejsce. Gdy rynek nasyci się towarem, to max średni zarobek powinien być zmniejszany."

    Podsumowując szanowny Autor proponuje po prostu by cenami i płacami ktoś sterował poza rynkiem.
    Takie podejście jest w pełni zrozumiałe. Obecnie gdy pieniądz jest towarem niezależnym od innych towarów, to ten właśnie pieniądz przekazuje informacje o wszelkich zmianach popytu do producentów. Gdy szanowny Autor chce uzależnić ilość pieniądza od cen towarów, to pieniądz przestanie tę funkcję pełnić i konieczne będzie starowanie w inny sposób.
    Tym samym, ponieważ sterowanie będzie "poza pieniężne", to praktycznie traci na znaczeniu sposób wyznaczania wielkości emisji pieniądza. Nawet jeżeli o wielkości emisji będą decydować "na czuja" te same podmioty, które będą podejmować decyzje w sprawie cytowanych regulacji, to nie spowodują tym większych szkód w gospodarce. Także praca szanownego Autora włożona w wymyślanie skomplikowanych reguł emisji jest całkowicie zbędna.
  • @programista 07:53:33
    Twierdzę, że zarobkami trzeba trochę sterować, bo to jest potrzebne, by nie było dryfu inflacyjnego, bo od tego najczęściej rodzi się inflacja. Firma POwSO robi to według procedur. Na podstawie statystyki o minionych PKB, szacuje się moc wytwórczą w gospodarce. Jednostki mocy wytwórczej, to wartość towarów w [zł / czas.] Potem zakłada się minimalny zarobek na wegetację, i z tych danych powstaje zakres średniego zarobku. Więc aby nie było wielkiego przestrojenia cen od działania prawa Ricardo, trzeba ten średni maksymalny zarobek umiejętnie "wstrzelić", w nieodległe realia mocy wytwórczej systemu. Pracownicy w POwSO, właśnie to muszą zrobić. Potem firma POwSO, ma za zadanie utrzymywać stale ten poziom zarobku średniego. Moc wytwórcza jest tym parametrem, który daje wielkość lub wartość strumienia bogactwa do społeczeństwa, że mogą wybić się ze stanu wegetacji.
    Od pracowników POwSO, będzie się wymagać wiedzy, o strategiach rozwoju gospodarki, by dążyły do samowystarczalności, promowania rzeczy ważnych i mądrych, a nie jałowych produkcji. Dlatego POwSO musi stymulować dziedziny rozwoju gospodarczego metodami finansowymi. Ja tu nic nowego nie wymyślam, bo tak działają właśnie mądrze zarządzane państwa. Szczegółami zaś i kreatywnością w wytyczanym kierunku rozwoju, mają się zajmować ludzie z klasy średniej. To jest zdrowy podział ról w społeczeństwie.


    "Podsumowując szanowny Autor proponuje po prostu by cenami i płacami ktoś sterował poza rynkiem."

    Otóż nie szanowny programisto! Sterować do pewnego stopnia będzie się tylko płacami na poziomie centralnym, oraz we firmie. Cenami natomiast nie będzie się sterować, lecz będą się ustawiać w sposób naturalny prawem Ricardo i prawem konkurencji.
    Co do sterowania płacami, ludzie we firmie sami ustalają wzajemne płace, bo "patrzą sobie na ręce" i najlepiej im wyjdzie podział funduszu płac, który nie będzie mógł przekraczać średniego zarobku we firmie. Ale jak ludzie będą chcieli, to mogą sobie zrobić kominy płacowe, jednak ograniczone do 10x. Więc tylko jest sterowanie płacami.
    Ceny natomiast będzie dyktować rynek i konkurencja, a to będzie przymuszać firmy do obniżania ich przez zmniejszanie płac lub zysku, albo szukania oszczędności w procesie produkcji.

    "Gdy szanowny Autor chce uzależnić ilość pieniądza od cen towarów, to pieniądz przestanie tę funkcję pełnić i konieczne będzie starowanie w inny sposób."

    Tu jest niezrozumienie tej konstrukcji. W niej zachodzi równocześnie też odwrotne uzależnienie. Ceny towarów, a dokładnie trzeba mówić o wartość towarów przetwarzanych, też dopasowują się do ilości pieniądza. Dopasowanie takie zdarza się w buforze z pieniądzem na koncie operacyjnym firmy, o zasobach którego decyduje firma, czyli o przyjętej na te potrzeby płynności.

    Gdy napełniony rynek towarowy firmy "nie spływa", to rygluje pieniądz operacyjny. Wtedy firma np przecenia towar, albo następnym transzom wyznacza mniejsze, ceny nadając mniejszy zarobek średni w firmie i mniejszy dla siebie zysk na produktach. Utrzymuje więc produkcję nominalną i wartość towarów na jednostkę czasu się zmniejsza i właśnie wtedy ceny są uzależnione od pieniądza. Robi to wtedy gdy ma mało zaoszczędzone w puli zysku.

    - - - -

    Reguły tu zaprowadzone wcale nie są skomplikowane. To prosty bilans ilościowy. Jest jedynie w skali masowej, a do tego stosuje się komputery i elektroniczny przesył danych. Emisja jest wyliczana oprogramowaniem na komputerach, a raz do roku jest punkt kontrolny systemu, gdy przed Sylwestrem, przeprowadza się inwentaryzację środków obrotowych we firmach. Projekt nie będzie robił szkód, bo punkty kontrolne mają właśnie potwierdzać prawidłowe działanie systemu, by nie było wątpliwości. Dobrym zwyczajem będzie jawność danych globalnych z firmy POwSO podawana na bieżąco, a nie raz do roku, jak jest to z PKB-em w GUS-ie. Więc nie piszę tu o szkodach w gospodarce, ale o rozwoju do przodu.

    Sadzę, że wyjaśniłem to merytorycznie i szanowny programista skorzystał z potężnego zasobu nowoczesnej wiedzy. Oby przyczyniła się do pozytywnego rozwoju, czego serdecznie życzę.

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

ULUBIENI AUTORZY

więcej