Gorące tematy: Ryszard Opara: „AMEN” Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
35 postów 273 komentarze

Projekty

Mufinek Sposypkom - Przedstawiciele banku Anglii zapytali Franklina, skąd się bierze wzrost dobrobytu kolonii. Franklin odrzekł: - To proste. W koloniach wydajemy własny pieniądz. "Kolonialny Skrypt". Wydajemy go w proporcji do potrzeb handlu i przemysłu...

Lokalny pieniądz równoległy z emisją dodatnią

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Dodatkowa emisja w pieniądzu równoległym, oparta o mierzenie wartości dodanej.

Wstęp.

Zwróciła się do mnie osoba kandydująca do lokalnych wyborów, abym udzielił jej odpowiedzi na pytania, które chciała mi zadać, odnośnie banków komunalnych i waluty równoległej. Materiał ten służyć jej miał na potrzeby kampani wyborczej, z ramienia Stowarzyszenia Lex Naturalis. Programem wyborczym tej osoby, jest doprowadzenie do założenia banku komunalnego. Ponieważ temat waluty równoległej jest mi znany, zdecydowałem się jej pomóc i dać odpowiedzi zgodnie z tym do czego doszedłem w wyniku samodzielnych studiów nad tym zagadnieniem. Ponowne rozmyślanie tematu, po dokonaniu odpowiedzi na pytania tej osoby, nasunęło mi dalsze możliwości modernizacji systemu pieniądza równoległego, przy zachowaniu nadanego mu przez bankierów ograniczenia, że musi być sprzężony ze systemem głównym i być oparty na rynku pieniądza głównego. Jednakże mój nowy pomysł, dotyczy rzeczy wynikającej z ilościowej teorii pieniądza. Stanowi to, co w zasadzie system musi zawierać. Chodzi więc o emisję przyrostową pieniądza równoległego wykonywaną przez firmę, aby nowo wytworzona wartość dodana w produktach lokalnych firm, w oparciu o wykonaną pracę i zapłacona lokalną walutą, na bieżąco była dodawana w ceny towarów wystawianych na rynek. Zaś podczas sprzedaży towarów, składnik cenowy pracy zapłacony walutą równoległą, byłby podczas sprzedaży anihilowany na terminalu płatniczym. Rozwiązanie to automatycznie więc śledzi napływ towarów w rynek, uzupełniając i umniejszając kumulowaną wartość chwilową na rynku, określoną walutą równoległą, dopasowując wraz z tym ilość pieniądza lokalnego. To jest naprawdę kreatywny konspekt reformatorski, systemu równoległego pieniądza, który od razu już teraz, powinni brać pod uwagę twórcy pieniędzy lokalnych równoległych. Polecam ten artykuł szczególnie nawigatorom jutra, którzy optują za pieniądzem równoległym, jako lek na obecną sytuację, żeby starali się ten pomysł modernizacyjny rozpowszechniać i wdrażać. Polecam go również wszystkim uczestnikom konferencji, która ma się odbyć za tydzień 6-go i 7-go października w Łodzi i dotyczyć ma tych spraw, aby wyposażyli się w tę wiedzę, by odnieśli lepsze zrozumienie rzeczy, szczególnie punktu ósmego, w drugim dniu konferencji. Zapowiedź i program konferencji jest pod linkiem:

https://wiernipolsce1.wordpress.com/2018/09/25/sejmik-doktryna-gospodarcza-polski-suwerennej/


Kaganiec nałożony na system pieniądza lokalnego równoległego.

Projekt systemu równoległego powstał w 1934 r w Szwajcarii na kanwie wieści z Austri, o sukcesie gospodarczym w austriackim mieście Worgl, gdy podczas kryzysu gospodarczego, burmistrz miasta wykorzystał wiedzę współczesnego wtedy ekonomisty, który wymyślił pieniądz z ujemnym oprocentowaniem. Niemniej jednak nie tylko fakt ujemnego oprocentowania pieniądza, przyczynił się do sukcesu gospodarczego miasta, ale fakt że miasto posiadało na tyle rozbudowaną infrastrukturę gospodarczą, że ludzie mogli w nim wykonać wiele rzeczy samodzielnie. Więc w tej sytuacji nawet pieniądz bez oprocentowania, tylko z opłatą od użytkowników, pokrywającą koszty obsługi własnego systemu monetarnego, miałby takie samo oddziaływanie, jak ujemne oprocentowanie. W zdarzeniu z tamtego czasu, liczy się przede wszystkim fakt, że zastosowano wtedy emisję darmową w oparciu o dopasowane zapotrzebowanie na pieniądze w tym mieście, bo nie posługiwano się emisją kredytową, przy uzupełnianiu pieniądza do systemu.
Główny więc sukces w mieście Worgl polegał na tym, że miasto miało walutę w takiej ilości, jaka była potrzebna i miało kapitał rzeczowy, by móc cokolwiek pożytecznego wykonywać w wielu branżach. To co wtedy tam zaistniało, miało po prostu cechę autonomicznego systemu pieniężnego z przypisanym mu rynkiem towarowym. Zaistniało tam takie samo zdarzenie, jakie miało już dawniej miejsce w koloniach amerykańskich w czasach przedrewolucyjnych, gdzie posługiwano się skryptem pieniężnym, drukowanym na maszynach drukarskich, do wydawania codziennej gazety. Firma wydająca gazetę posiadając znawcę tematu, Beniamina Franklina, oprócz wydawania gazety, zajęła się obsługą monetarną koloni.

Aktywni kupcy szwajcarscy nie odpuszczali sprawy i ostatecznie przeforsowali taki projekt, który bankierzy dopuścili i funkcjonuje on do dzisiaj. No i ten projekt jak się go zrozumie, opiera się na takiej idei, że nie umożliwia tworzenia autonomicznych systemów monetarnych, które same mogłyby zarządzać własnym rynkiem towarowym. No bo istotą rzeczy nie jest tylko posiadanie swojego umownego pieniądza fiducjarnego w lokalnej grupie społecznej, ale fakt że działalność gospodarcza i handlowa grupy społecznej, przestałaby podlegać pod zarząd grupy ludzi, pasożytującej na dobrach rynkowych wypracowanych cudzymi rękami. Chcąc zarządzać handlem, liczy się więc nie tylko fakt posiadania swoich pieniędzy i wiedzy o tym, ale posiadanie jeszcze sprawnego aparatu prawnego, a także często systemu nacisku siłowego lub ekonomicznego, by takie rozwiązania móc wdrożyć i utrzymywać. Np policja federalna w Stanach Zjednoczonych, gdy powstała, miała za zadanie główne ochraniać banki. Była to policja na usługach bankierów.

Tym co blokuje system pieniądza równoległego, że nie może zaistnieć jako system autonomiczny z odrębną walutą i przypisanym do niej rynkiem towarowym, są następujące nadane ograniczenia:

1. Emisja zerowa.
 
Ten warunek spełniany jest w ten sposób, że suma kont ze znakiem ujemnym i suma kont ze znakiem dodatnim w każdej chwili wynosi zero. Globalnie system nie posiada emisji, co warunkuje mu brak własnego rynku towarowego. Emisja wewnątrz systemu zachodzi tylko podczas transakcji, gdy przesuwa się zapisy na kontach. U kupującego powstają niedobory pieniądza powodujące odjęcie jednostek, zaś u sprzedającego powstają zapisy dodatnie. Wszystko więc działa na kontach według matematyki algebraicznej z liczbami względnymi, dodatnimi i ujemnymi.
Na skutek tego ograniczenia, system nie może stworzyć swojego rynku towarowego i na dodatek zawiera konieczność zadłużania się firm. Ponadto z tego powodu, że może być we firmach utrzymywany ciągle dług i nie być spłacany, konstrukcja taka jest niesprawiedliwa społecznie, w odniesieniu do tej części społeczności, która korzystając z tego samego rynku towarowego i pieniądza głównego, nie posiada przywileju, w postaci ciągłego przebywania na darmowym debecie.

2. Niewymienialność waluty lokalnej.
 
Ten warunek skazuje wartość waluty lokalnej, na wszelkie rynkowe zmiany wartości w walucie głównej jak np osłabienie waluty. Niewymienialność oznacza zakaz tworzenia kantorów do wymiany waluty lokalnej na systemową główną, jak i na wszelkie inne. W odniesieniu do waluty głównej, kurs jest więc stały i niezmienny 1:1, ale w praktyce, nie oznacza to niemożliwości wymiany waluty równoległej z walutą główną, po kursie dowolnym, dokonywanym podczas transakcji lokalnych.
Zresztą na tej zasadzie, że pieniądz lokalny jest mniej warty niż pieniądz główny, opiera się emisja pieniędzy dla klientów konsumentów, w tzw programach lojalnościowych, podczas zakupów w sklepach działających pieniądzem lokalnym. Wtedy przy zakupie pieniądzem głównym, dla klienta posiadającego rachunek na pieniądz lokalny, sklep płaci ze swojego konta pieniądze równoległe dla klienta, w postaci bonusu. Np 5% z ceny towaru.

3. Brak możliwości tezauryzacji pieniądza na większą skalę.

Utrzymywanie w bezruchu dużych zasobów pieniędzy równoległych na kontach, odbiera systemowi płynność. Jest to poważna wada konstrukcyjna, że tezauryzacja pochłania płynność systemu.


Emisja dodatnia w pieniądzu równoległym.

Emisja dodatnia w odniesieniu do pieniądza równoległego, oznacza po prostu obecność emisji. Nazwa; emisja dodatnia, istnieje w celu odróżniania tego rozwiązania, od rozwiązania z pieniądzem równoległym o emisji zerowej. Muszą funkcjonować dwie nazwy pieniądza równoległego. Pieniądz równoległy z emisją zerową i pieniądz równoległy z emisją dodatnią. Parametr konstrukcyjny dotyczący emisji, jest często pomijany przy mówieniu o systemach równoległych, a ma to duże znaczenie w jego jakości. Pieniądz równoległy z dodatnią emisją pozwala znieść wadę systemu ze sumą kontrolną zero. Tą wadą jest to, że system ze sumą kontrolną zero, okrada pozostałą społeczność, gdyż przy korzystaniu ze wspólnego rynku towarowego, podmioty mogą posiadać zadłużenie na kontach, utrzymywane w sposób trwały, a podmioty poza lokalnym systemem, takiego przywileju nie mają.

Odnośnie ograniczenia systemu przez nadawanie mu emisji zerowej, dopuszczone są współcześnie rozwiązania na powiększanie emisji, w oparciu o zasoby rzeczowe w postaci dóbr pod zastaw. O tym już pisałem w poprzednim wpisie, że są systemy rownoległe z emisją dodatnią. Systemy lokalne mogą więc wprowadzać emisję dodatnią w oparciu o majątek gminny pod zastaw, lub zakładając lokatę bankową na czas posługiwania się pieniądzem lokalnym. Emisja dodatnia w systemie pieniądza równoległego, umożliwia wtedy odstąpienie od posługiwania się dopuszczalnym i stałe utrzymującym się poziomem zadłużenia podmiotów. System pieniężny równoległy staje się wtedy poprawny, gdy za debet płaci się jeszcze odsetki, bo nie okrada się wtedy pozostałych uczestników, na zmonopolizowanym przez bankierów rynku. Odsetki od debetów mogą np stanowić przychód dla administracji systemu lokalnego. Dodatnia emisja nie zawsze też może być wykorzystywana, by system był sprawiedliwy dla innych. Może zaistnieć np konstrukcja z dodatnią emisją, wraz z możliwością utrzymywania darmowych debetów. Dodatnia emisja, umożliwia więc większe rozkręcenie lokalnej działalności gospodarczej, bo poprawia płynność, albo pozwala bardziej nasycić rynek towarowy.
 
Pomimo modernizacji systemu lokalnego, przez wyposażenie go w emisję dodatnią i usunięciu z niego dopuszczalnych darmowych zadłużeń, utrzymywanych w sposób ciągły, system nadal pozostaje bez możliwości dobudowywania wartości rynku towarowego, ponad wartość łącznej emisji dodatniej, w wyniku procesu wytwarzania dóbr. System dzięki takiej emisji osiąga jedynie płynność. Płynność ułatwia więc wzajemną obsługę lokalną i nie zapewni zwiększenia wartości rynku, umożliwiając tezauryzację pieniędzy równoległych, albo produkcję rzeczy wartościowszych z dłuższym procesem wytwórczym.

Więc teoretycznie, gdy społeczność lokalna chce zakończyć zabawę w lokalny pieniądz z emisją dodatnią, ma do wyboru dwie opcje. Albo wykupi sobie za równoległe pieniądze z rynku towary, wraz z anihilacją pieniędzy i odda nieruchomości gminne bankierom, albo anihiluje pieniądze równoległe w wartości jak majątek gminy, lub lokaty bankowej, oddanych pod zastaw emisji. Wtedy zachowa zastawiony majątek lub lokatę bankową, a wyprodukowane dobra pozostaną na rynku.

Jak wynika więc, z powyższych rozważań, konstrukcja pieniądza równoległego, nie uwzględniająca emitowania pieniędzy równoległych opartych na wartości dodanej, zawartej w nowo wystawionych na rynek dobrach, nie umożliwi stworzyć dodatkowych wartości zasobów rynku, ponad udzieloną płynność do systemu.

 

O wiele lepsze i bezpieczne rozwiązanie.

Aby poprawić ten niemądry w sumie projekt, już w poprzednim wpisie pisałem o modelu zastępującym lokalny pieniądz równoległy przez subtelne oznaczanie gotówki ołówkiem. Przy zachowywaniu tego sekretu przez uczestników lokalnego systemu, gotówka pieniądza głównego, może pełnić tę samą funkcję co równoległy pieniądz, gdy nie będzie opuszczać lokalnej strefy. No i bez tej całej biurokracji z administratorem i prowizjami można łatwo osiągnąć efekty gospodarcze, które daje pieniądz równoległy za pomocą gotówki, która jest już do dyspozycji. Każdy lokalny uczestnik rozpoznaje pieniądz lokalny przez subtelny znak i nigdy jej nie wpłaca do banku, tylko kupuje za nią na lokalnym swoim terenie. Sprzedawcy też separują banknoty i oznaczonymi wydają wówczas resztę, gdy ktoś płaci gotówką oznaczoną. Pieniądz w ujęciu prawnym w zasadzie nie jest niszczony, bo taki znak da się wygumkować. Ale to tylko teoria, która nakierowała mnie potem na kolejne lepsze rozwiązanie, polegające na tym, że w innej opcji jak zastaw majątku gminy, pod przyznaną dodatnią emisję pieniadza równoległego, jest możliwość dokonania lokaty gminnej w banku. Tylko że w zmodernizowanej wersji którą wymyśliłem, lokata taka byłaby dokonana w postaci gotówki, a nie w formie przelewu z konta elektronicznego w konto elektroniczne. No i przede wszystkim gotówka musiałaby być wpłacona do banku komunalnego gminy, a nie do banku komercyjnego, aby nie służyła za rezerwę cząstkową do wykonywania emisji kredytowych.

Reasumując więc, lepsze rozwiązanie polega na tym, że lokalni uczestnicy rynku i podmioty gospodarcze, wpłacając gotówkę do komunalnego banku, mają podstawę do wyemitowania równoległego pieniądza elektronicznego pod zastaw gotówki, jeżeli ta gotówka stale będzie w banku komunalnym zabezpieczona w sejfie i nie będzie używana na pożyczki, kredyty, ani nie będzie stanowiła rezerwy cząstkowej do tworzenia emisji kredytowej. Będzie więc po prostu depozytem prawidłowym w banku komunalnym. Rozwiązanie takie pozwala więc wykorzystywać rynek główny, bez tworzenia własnego rynku lokalnego, zachowując wtedy obowiązujący regulamin konstrukcyjny pieniądza równoległego. Jest więc zbudowana płynność na lokalnym rynku i daje to zarazem zabezpieczenie zdeponowanych swoich oszczędności w banku komunalnym, w przypadku niewypłacalności banków komercyjnych, podczas krachu systemu bankowego.
Dla bankierów system taki nie stanowi zagrożenia dla ich rynku, bo przy likwidacji pieniądza równoległego, następuje powrót depozytów do uczestników, a wytworzone lokalne towary pozostają na rynku. O takim rozwiązaniu mówiłem, gdy odpowiadałem na pytania kandydujacej do wyborów osobie. Te pytania jak i odpowiedzi na nie można przeczytać w tekście opublikowanym na blogu tej osoby, jak i na załączniku do pobrania lub czytania pod adresem:
https://akademiapolityczna.files.wordpress.com/2018/09/2018-09-26-vademecum-samorzadowego-bankowca.pdf


Kolejna modernizacja lokalnej waluty równoległej z emisją dodatnią.

Przystąpię teraz do omówienia projektu, zaznaczonego na wstępie wpisu. Jest to już modernizacja idąca w kierunku powiększania zasobów rynku głównego, na zasadach pełnej uczciwości w stosunku do pozostałego społeczeństwa. Co do z kolei bankierów, zachodzi w tym rozwiązaniu, budowanie jedynie dodatkowych zasobów na ich rynku. Są one budowane na podstawie bieżąco dodawanej wartości pracy, a nie na zasadzie tworzenia zadłużenia na podmiotach. Ponadto projekt ten nie narusza narzuconej przez bankierów zasady, aby nie tworzył się pieniądz autonomiczny ze swoim rynkiem. Pieniądz jest nadal oficjalnie niewymienialny, względem pieniądza głównego i niewymienialny wzgledem innych walut.
W ilościowej teorii pieniądza, składnik cenowy pracy, jest częścią wartości dodanej. Stanowić więc może podstawę elementarnej emisji przyrostowej, powiększającej wartość rynku, na podstawie wykonanej bieżąco pracy i zagnieżdżonej w cenach towarów rynkowych. Wymaga to jedynie synchronizacji w czasie, aby przyrostowa emisja z pracy, była zaznaczana przy cenach towarów wystawianych na rynek. Bilans taki powinien być domykany, zgodnie z częstotliwością dokonywania wypłat pracowniczych.
 
Robione byłoby to w ten sposób, że emisja dodatkowa nadążająca za budowanymi zasobami rynku towarowego, oparta zostaje o wymierzoną w firmie funduszem płacy, pracę zapłaconą w pieniądzu równoległym. Ta emisja stanowi jedynie część wartości dodanej. Pozostałe elementy wartości dodanej w firmie, to płace pracownicze, zapłacone w pieniądzu głównym. Zadaniem firmy jest prowadzenie bilansu z rozpisywaniem funduszu płac w pieniądzu lokalnym, na składniki cenowe pracy, umieszczone na towarach, które bieżąco wchodzą na rynek. Składniki cenowe pracy, mają się znajdować przy cenach. Podczas zakupu pieniądzem elektronicznym, na terminalu, składnik cenowy pracy podlegałby anihilacji, a pozostałe pieniądze w ilości; cena minus składnik cenowy pracy, byłyby przelewane na konto firmy. Z kolei przy zakupie towaru pieniądzem głównym, terminal obsługujący transakcję, przelewa wartość ceny i pomija dodatkowy składnik cenowy pracy.
 
Firmy z kolei podczas robienia wypłat pracownikom, robiłyby emisję pieniędzy lokalnych przeznaczanych na wypłaty. Firmy nie musiałyby wypłaty w pieniądzu lokalnym płacić ze swojego konta, albo zadłużać własne konto. Po prostu by je emitowały. Pracownicy z kolei tak jak obecnie to się dzieje, mieliby możliwość decydowania, jaki chcą udział pieniądza lokalnego w swojej wypłacie.
Do zadań firmy, należałaby dokładna bieżąca rejestracja wyemitowanych pieniędzy równoległych po to, aby comiesięczne emisje przy sporządzaniu wypłat pracownikom, móc potem rozpisywać na bieżąco w składniki cenowe pracy, dla wystawianych towarów na rynek.

Taki model zawiera to samo rozwiązanie konstrukcyjne, jakie stosowałem w systemie SPONT. Tam firma do zrobienia wypłaty sama emitowała pieniądze, zaś podczas zakupu towaru, składnik wypłaty był anihilowany.
Przypomnę, że w składnikach cenowych, wartość dodana to nie tylko płaca pracownicza, ale zarazem zysk firmy i podatek dochodowy. Firma projektując cenę wyrobu, zawsze nadaje dla siebie zysk, bo tak się to dzieje w systemach pieniądza obiegowego. Firma składnik zysku z towaru otrzymuje dopiero podczas sprzedaży. W tym rozwiązaniu nie można iść dalej, by również emitować zysk dla firmy, bo system działa na dwóch pieniądzach. Firma przy sprzedaży swoich produktów, może sprzedać za pieniądz główny, albo pieniądz lokalny. Dlatego otrzymuje składnik zysku w obydwóch pieniądzach w zależności do tego, za które pieniądze towar się sprzedał.  

Reasumując sugerowaną modernizację obecnych systemów równoległych, podkreślę zalety które wprowadza rozwiązanie z emisją przyrostową w pieniądzu lokalnym, opartą na składniku cenowym pracy.

1. Firmy osiągają znacznie lepszą płynność, bo do realizacji wypłat dla pracowników w pieniądzu lokalnym, firmy nie muszą przeznaczać zgromadzony kapitał finansowy, ani wchodzić w debet, bo wypłaty w pieniądzu lokalnym realizują przez zwykłe dopisywanie i przelewanie tych zapisów w konta pracowników. Oczywiście wszystko musi podlegać dokumentowaniu wraz z rozpisywaniem w ceny emitowanych towarów. Firma musi też archiwizować tę dokumentację, gdyż odpowiada za pilnowanie prawidłowości tego procesu.

2. Pieniądz lokalny nabiera cechy tezauryzacyjne. Jest w stanie gromadzić na rynku towarowym większe zasoby wartości, ponad swój depozyt pieniądza głównego, który buduje jedynie płynność w systemie.
 
W tym rozwiązaniu, podczas likwidacji systemu, następuje najpierw anihilacja pieniędzy równoległych w ilości jak depozyt w pieniądzu głównym, a za resztę pieniędzy lokalnych, można wykupić towary rynkowe, wraz z procesem anihilacji pieniędzy. Zdeponowane pieniądze główne w banku komercyjnym lub lokalnym, uczestnicy mogą więc odebrać po anihilacji pieniędzy lokalnych.

Jako twórca tego rozwiązania, proponowałbym nazwę na taki system. Byłby to: pieniądz lokalny równoległy z emisją przyrostową.


Mufinek Sposypkom

KOMENTARZE

  • @ Autor
    Nie wiem z której strony dać 5*, ale może sam sobie dopasujesz ;-)

    Pozdro!
  • @ Autor
    "Niemniej jednak nie tylko fakt ujemnego oprocentowania pieniądza, przyczynił się do sukcesu gospodarczego miasta, ale fakt że miasto posiadało na tyle rozbudowaną infrastrukturę gospodarczą, że ludzie mogli w nim wykonać wiele rzeczy samodzielnie."

    I w tym momencie przypomina mi się pewne info n.t. € jakie gdzieś czytałem- otóż w momencie gdy € weszło do użytku jeden ekonomista dostał Nagrodę Nobla za teorię optymalnego obszaru walutowania. Wynikało z niej to, że UE jest za duża do jednej waluty i że skutkiem będzie upadek gospodarczy obrzeży strefy €.

    W ogóle nawet nie wiedziałem, że może istnieć taki problem - oczywiście przeciwnikiem € jestem z innego powodu, ale i ten dodatkowy jest dobry jako następna maczuga do okładania jego zwolenników ;-)))

    To miasto o którym wspominasz (dzięki za przypomnienie) miało trochę szczęścia, ale widać, że w przypadku obszarów gdzie nie ma wystarczającej ilości firm wystarczałoby powiększać obszar, aż w jego granicach znajdzie się odpowiednia liczba przedsiębiorstw. Oczywiście z umiarem, żeby obrzeża nie padły.

    Ukłony
  • @ Autor
    "Programem wyborczym tej osoby, jest doprowadzenie do założenia banku komunalnego. "

    Ona/on to tak na serio?
    Ma szansę wygrać i program zrealizować?
    Byłoby wyśmienicie gdyby zadziałało.
    Oby tylko sługusy banksterki nie wysłali ciężarówki ze żwirem.
  • @Jasiek 06:01:58
    cyt.
    " dostał Nagrodę Nobla za teorię optymalnego obszaru walutowania. Wynikało z niej to, że UE jest za duża do jednej waluty i że skutkiem będzie upadek gospodarczy obrzeży strefy € "

    Warto się zadumać, jak beznadziejnie będzie wyglądała gospodarka na świecie, objęta w jeden obszar walutowania.

    Dzięki za zwrócenie na to uwagi.
  • @Jasiek 06:05:31
    Osoba ta zadziała bardziej jak spojler ludzi, którzy komunalny bank założą. Tak to odczuwam.

    Pozdrawiam!
  • Lokalny pieniądz równoległy z emisją dodatnią (:
    .
    O coś takiego chodzi? >> http://mennica.siteor.pl/ :D

    http://m.neon24.pl/dfa5392118efbad911870a212f4187fc,13,0.jpg
  • @Ziut - Ruch dla Rzeczypospolitej 03:52:54
    W ilościowej teorii pieniądza, funkcjonuje pieniądz oparty na towarze rynkowym. Monety jako nośniki wartości metalu, nazywają się pieniądzem towarowym. Monety są uniwersalnym pieniądzem, używanym w handlu, pomiędzy różnymi autonomicznymi systemami (szczególnie państwami), aby dokonać handlu, bez wymiany barterowej.

    W autonomicznym systemie, moneta spełnia funkcję towaru, względem pieniądza opartego na towarze rynkowym. Na rynku towarowym obsługiwanym przez pieniądz oparty na towarze, transakcje dokonuje się tylko pieniądzem autonomicznym, przypisanym do jego rynku. Monetami nie da się robić transakcji na takim rynku. Wymaga to najpierw dokonania wymiany pieniądza towarowego (monety), na pieniądz autonomicznego systemu.

    Niezależnie od tego, w autonomicznym systemie, moneta jako nośnik wartości metalu, umożliwia użytkownikom niezależny handel.
    Więc dla systemu autonomicznego wyposażonego w pieniądz oparty na towarze, handel towarami nie z jego rynku i za pomocą monet, będzie handlem poza rynkowym. Taki handel nie zakłóca równowagi towarowo-pieniężnej na autonomicznym rynku. Wtedy działa odrębny dodatkowy rynek towarowy. Taki handel ma też zarazem cechę handlu barterowego, bo wymienia się w nim towar użytkowy, na surowiec typu metal.

    Emisja monet z opisem w jednostkach wagowych, przysługuje każdemu podmiotowi w systemie, w ramach działalności rynkowej, z produkcją i sprzedażą monet.

    Sądzę, że wyjaśniłem wszystkie najważniejsze rzeczy, odnośnie pieniądza towarowego.
  • @Mufinek Sposypkom 16:11:58
    Masz wiedzę, ... "nie ma co ...". / Sam kiedyś myślałem nad pieniądzem i doszedłem do wniosku, .... że banki nie pożyczają nam pieniędzy.

    Banki pożyczają nam towar który jest własnością innych [np. producentów], ... a banknot który nam dają to tylko gwarancja tego, że pożyczkobiorca towaru [którego wartość określa banknot], że ta wartość zostanie zwrócona.

    Dlatego banki mogą sobie pozwolić na pożyczanie ile chcą, bo niewiele ryzykują. W razie niewypłacalności pożyczającego towar [wartość] strata ta "niknie w systemie" - gdy jednak ilość niewypłacalnych przewyższa "nasiąkliwość systemu" dochodzi do kryzysu.

    BANKI UCIEKAJĄ Z ODSETKAMI A FIRMY, WŁAŚCICIELE TOWARU [FAKTYCZNI POŻYCZKODAWCY] BANKRUTUJĄ.

    W sumie, nie jest ważny pieniądz. / Ważne jest to, że ktoś chce z tego [np. monety] korzystać, jako pośrednika między odbiorcą towaru i producentem.

    Pozdr.
  • @Ziut - Ruch dla Rzeczypospolitej 18:31:06
    Można też na zasadzie "Jak mus, to mus" ;-)

    Pozdro!

OSTATNIE POSTY

więcej

MOJE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31      

ULUBIENI AUTORZY

więcej